Koza, kózka i wilk

Z Lafontaine’a

Sąsiadka koza, ta co to rozwódka,

Z rodu Ostrożanka, a tak rześka czołem,

Że umie łeb za łeb rozmówić się z wołem,

I nie da lada wilku¹ brać się do podbródka,

Wczoraj w las idąc zbierać na domu potrzebę

Rokitę czy łupią skórkę,

Na gospodarstwie zostawiła córkę,

Której jest na imię Bebe.