Ojej, ojej!

Tetydy płodnej córy27

I ojca Okeana,

Co wszystkie ziemskie lądy28

Niestrudzonymi opasuje prądy,

Na los mój spojrzyjcie ponury:

Z przepastnej pustoszy tej

Opoka wyrasta krzesana,

A na niej przyjaciel wasz

Spełnia — ach, w jakie pęty