Idę!
Wraca, całuje ją w rękę i wychodzi. Śpiewy i śmiechy za sceną.
SCENA TRZYNASTA
MAŁGORZATA — potem GASTON — SAINT-GAUDENS — OLIMPIA — PRUDENCJA.
MAŁGORZATA
Sama, patrząc na zamknięte drzwi.
Czemu nie?... Po co?... Moje życie ucieka i spala się między tymi dwoma słowami...
GASTON
Uchylając drzwi.
Chór wieśniaków! Śpiewa.