ZOFIA
To jeszcze nie koniec.
PORUCZNIK
Droga Zofio! Miejmy nadzieję, chciejmy ją mieć. Od chwili jak cię tu zoczyłem51, jakieś niewymowne przeczucie szczęścia duszę moją napełnia. Ciebie tu spotykam, ciebie, którą od tak dawna na próżno szukałem.
ZOFIA
I mego ojca wszystkie starania były daremne. Nie mógł się nawet dowiedzieć, z którego pułku byli żołnierze, na których czele wyrwałeś go śmierci, a mnie najokropniejszemu nieszczęściu. W ostatniej życia godzinie wspominał cię z wdzięcznością i mnie ją przekazał w jedynej spuściźnie.
PORUCZNIK
Więcej niż wdzięczność, zyskałem miłość twoją.
ZOFIA
Najszczerszą i najświętszą, bo uprawnioną ostatnią wolą ojca.