Całując ją w rękę.
Już samo to zapewnienie jest moim szczęściem. Ale idź, uwiadom55 matkę o odpowiedzi Majora i postępuj sobie stosownie do naszego układu. Miłość i nadzieja niech naszym hasłem będzie.
ZOFIA
Do zgonu.
AKT II
Ten sam pokój. Zamiast broni pootwierane pudełka ze stroikami, zamiast szachów — zwierciadło. Na tureckiej głowie czepeczek, na celu suknia. Mapy i klatki sprzątnięte. Słychać za sceną trąbienie, a potem mocny wystrzał.
SCENA I
Fruzia, potem Józia, Zuzia.
FRUZIA
Wybiegając.