Z piątego aktu sądzić o dobroci dzieła.
Elwira odchodzi.
SCENA IV
Wacław.
WACŁAW
Ach, nim się człowiek, niestety, ożeni,
O, jakże mało swoją wolność ceni!
Aż zakosztuje tej kwaśnej słodyczy,
Dopiero sobie, co miał niegdyś, życzy.
Z piątego aktu sądzić o dobroci dzieła.
Elwira odchodzi.
Wacław.
Ach, nim się człowiek, niestety, ożeni,
O, jakże mało swoją wolność ceni!
Aż zakosztuje tej kwaśnej słodyczy,
Dopiero sobie, co miał niegdyś, życzy.