570. jedno (daw.) — tylko. [przypis edytorski]
571. Marcus Tullius Cicero (106 p.n.e.–43 p.n.e.) — polityk i mówca rzymski, autor dzieł filozoficznych i przynależnych do teorii retoryki. Zasłynął wykryciem i zniszczeniem spisku Katyliny, przeciwnik Marka Antoniusza, umieszczony przez niego na listach proskrypcyjnych i zabity. [przypis edytorski]
572. Pięknie zaprawdę i Paweł zaleciwszy rozmaite dary, którymi członki jednego ciała ozdobione są, a przystosowawszy je do ciała rzeczypospolitej albo kościoła św. rozkazuje, żeby każdy to sobie rozmyślał, jako mu wiele Bóg dał — 1 Kor 12, 2. [przypis edytorski]
573. frasunek (daw.) — zmartwienie. [przypis edytorski]
574. świadczy Kaspar Contarenus — Caspar Contarenus, De Republica Venetorum, ks. 2. [przypis edytorski]
575. mianować (daw.) — tu: wymienić z nazwiska. [przypis edytorski]
576. sprawować się (daw.) — bronić się, przedstawiając swoją sprawę. [przypis edytorski]
577. przygana (daw.) — krytyka. [przypis edytorski]
578. wotum (daw.) — głos, opinia. [przypis edytorski]
579. świadczy Aelius Lampridius — Aelius Lampridius, Vita Alexandri Severi. [przypis edytorski]