— Rozkaże najjaśniejsza pani spytać go?
— Nie trzeba, sama go zagadnę.
Jedną ręką wspierając się na lasce, drugą na poręczy ławki, z ciężkim wysiłkiem powstał stary Niemiec na powitanie królowej.
— Dzień dobry, signore57 Krabatio — rzekła Bona uprzejmie — cóż tam u was słychać?
— Pokorne służby u stóp waszej królewskiej mości składam; ze mną jest bardzo źle.
— Czy kłopot, czy zmartwienie jakie?
— To jest największy kłopot... to jest największe zmartwienie... ja jestem bardzo słaby58.
— Nie trapcie się waszmość; wżdy, jako medyk, łacno zwyciężycie chorobę.
— To jest właśnie największe nieszczęście, że ani przyczyny zrozumieć, ani symptomatów poznać dotąd nie mogłem. Jak piorun to na mnie nagle spadło... wczoraj w południe zdawało mi się, że ja jestem zdrów jak jedna ryba.
— A dziś?