— Są przecież aluminiowe z domieszką miedzi?
— Tak.
— Niechże pan spojrzy, jak wspaniale działa!
Mówiąc to, Pericord swoją nerwową, suchą ręką przycisnął guzik, dzięki czemu wirujące drążki zaczęły zwalniać swój bieg i wreszcie zupełnie stanęły. Potem przycisnął inną sprężynę i drążki znów się obracać zaczęły.
— Przy dokonywaniu prób — objaśniał Pericord — nie potrzeba zużywać sił fizycznych, można pozostać zupełnie biernym, posiłkując się tylko rozumem.
— Wszystko to dzięki memu motorowi — powiedział Brown.
— Naszemu motorowi — sucho poprawił towarzysz.
— Naturalnie — odpowiedział niecierpliwie Brown — myśl, idea jest pańska, ale samo wykonanie moje. Niech go pan nazwie, jak się panu podoba.
— Nazwę go motorem Brown-Pericord — zawołał wynalazca i w oczach jego błysnęła nienawiść — pan wykonałeś tylko szczegóły, ale idea jest moja, tylko moja...
— Tak, ale sama idea nie jest w stanie puścić w ruch motoru — zauważył szorstko Brown.