Chodźmy, skarbie!
Wychodzą.
POETA I AKTORKA
Pokój w gospodzie na wsi. Wieczór wiosenny; łąki i pagórki oblane światłem księżyca. Okna pootwierane. Wielka cisza. Poeta i aktorka wchodzą; w chwili, gdy wchodzą, gaśnie świeca, którą poeta trzyma w ręku.
POETA
O...
AKTORKA
Co jest?
POETA
Świeca zgasła. — Zresztą nie trzeba nam jej. Popatrz, jak jasno. Cudownie!