«Niechże mu Bóg — rzekł Gunter — stokrotnie zapłaci,

Że tak życzliwy dla mnie i dla moich braci,

Za jego pozdrowienie szczerze dziękujemy

I wierną za nie służbą odwdzięczyć się chcemy».

A na to rzekł z Burgundii Gernot, rycerz śmiały:

«Prześlicznej Helki może żałować świat cały,

Bo jaśniała nad inne urodą i cnotą!»

Hagen tym słowom także przyświadczył z ochotą.

Zaś szlachetny margrabia tak rzecz ciągnął dalej:

«Gdyście mi, możny królu, pozwolenie dali,