Na to Werbel oddając ukłon uniżenie:

«Pan i król mój zasyła szczere pozdrowienie,

Toż królowa wam mówi ustami mojemi;

Oni nas po przyjaźni ślą do waszej ziemi».

A możny król odpowie: «Szczerze się raduję!»

I o Ecla pomyślność jeszcze zapytuje

Posłów i o Krymhildy, siostry swojej, zdrowie.

«Zaraz was powiadomię!» — skrzypek mu odpowie.

«Pewnie na całym świecie znajdzie ludzi mało

Tak szczęśliwych, jak oni, mogę to rzec śmiało.