— Każdą rzecz należy cenić i miłować. Jest bowiem darem Boga i dziełem trudu człowieka.
Wrócił więc na brzeg, żeby zabrać pozostawione dzbanki.
Zjawił się anioł Michael i mocuje się całą noc z Jakubem.
Mocuje się i nie daje mu rady. Kiedy nastał ranek, powiada Michael do Jakuba:
— Puść mnie. Zorza już wzeszła.
— Czyżbyś był złodziejem albo rozbójnikiem, że boisz się światła dnia?
— Błagam cię, puść mnie. Widzisz przecież, że aniołowie całymi gromadami przychodzą i wzywają mnie do nieba, żeby śpiewać hymny pochwalne na cześć Boga. Boję się, że mnie spalą tchnieniem swoich ust za to, że wstrzymuję ich śpiew.
— Puszczę cię, jeśli mnie pobłogosławisz.
I pobłogosławił anioł Michael Jakuba.
Tymczasem aniołowie, którzy przyszli, żeby zawołać Michaela, postanowili rozprawić się z Jakubem. Wtedy ukazał się Bóg i aniołowie przestraszyli się, gdyż Michael zwichnął w czasie walki staw biodrowy Jakuba.