Trzej bracia
Do króla Salomona519 zgłosili się kiedyś trzej bracia, aby pobierać naukę i przyswoić sobie trochę mądrości. Król zgodził się ich przyjąć pod warunkiem, że będą pełnili służbę wartowniczą w jego pałacu.
Po 13 latach służby sprzykrzyła im się praca i zaczęli szemrać:
— Cośmy najlepszego uczynili? Opuściliśmy miły dom rodzinny ze wszystkim, co w nim było dobrego. Trzynaście lat pracowaliśmy i niczego się nie nauczyliśmy. Poprośmy króla, aby nas chociaż na jeden dzień puścił do domu.
Powziąwszy takie postanowienie, stanęli przed królem i powiedzieli:
— Panie nasz i władco! Od trzynastu lat jesteśmy poza rodzinnym domem. Służyliśmy ci do tej pory uczciwie. Pozwól nam na jeden chociaż dzień odwiedzić naszą rodzinę.
Król zawezwał skarbnika i polecił mu przynieść trzysta złotych dinarów520, po czym zwróciwszy się do braci, oświadczył:
— Macie dwie rzeczy do wyboru. Albo każdy z was zgodzi się przyjąć ode mnie jedną mądrą radę, albo sto złotych dinarów. Zastanówcie się i wybierajcie.
Bracia odbyli krótką naradę, po której postanowili wziąć pieniądze.
Król wydał im po sto złotych dinarów i zezwolił udać się w drogę do domu.