Jać nie wiem, z kim się ty zbracisz196,
Gdy wszytki197 ludzie potracisz;
Gdy wszytki ludzie posieczesz,
A gdzież sama ucieczesz!
Wszędyć198 trzeba ludzkiej przyjaźni,
By cię zgrzeli w swojej łaźni,
Aby się w niej napociła,
Gdyby się urobiła199 —
A potem lepiej czyniła.