Przebarwiony bardzo
Podatny na farbowanie
od wszystkich materiałów
Pieśń trzydziesta dziewiąta. Blu śpiewa do brata
Powoli zajeżdżam do zajezdni na końcu świata
Ostatni pasażer na gapę wsiada na końcowni
w łagodnym przyzwoleniu mroku i świateł
Widzę jego odbicie w szybie przybrudzonej
podobny jest trochę do mnie, mruży oczy z dala
bojąc się ślepoty od mocnych uderzeń z boku