Wspominali raz po razie,
Że była topoli wzrostu.
«Kopmy dół dla smutnej wieści,
Aż się topola pomieści,
I ułóżmy do snu ciało
Tak, jakby samochcąc5 spało».
Ułożyli, poprawili
Raz i jeszcze, a po chwili
Przyglądali się z pobrzeży,
Czy dość samochcący leży?