Poprzez nocną ciszę
Idzie cudny, złoty strach...
A śmierć się kołysze
Cała w rosach, cała w snach.
Potem nic nie słychać,
Jakby ktoś na dany znak
Nie chciał już oddychać —
Byle istnieć tak a tak...
A gdy świt się czyni —
Panna Anna dwojgiem rąk
Poprzez nocną ciszę
Idzie cudny, złoty strach...
A śmierć się kołysze
Cała w rosach, cała w snach.
Potem nic nie słychać,
Jakby ktoś na dany znak
Nie chciał już oddychać —
Byle istnieć tak a tak...
A gdy świt się czyni —
Panna Anna dwojgiem rąk