Trzy róże (cykl)

by Bolesław Leśmian

Noc nadchodzi w me ślady — tą samą drogą,

Pociemniało naokół⁹ — nie ma nikogo!

Od miłości zamieram — chętnie zamieram,

I drzwi twoje rozwieram¹⁰ — nagle rozwieram,

I do twojej alkowy¹¹ wbiegam uparcie,

I przy łożu twym staję, niby na warcie!

Żaden lęk mię¹² nie zlęknie i nie wyżenie¹³,

Nawet rąk twych po murach spłoszone cienie,

Choćbyś mnie zaklinała wszystkimi słowy,

Już ja nigdy nie wyjdę z twojej alkowy!