[W kraju bardzo dalekim, smucąc się ku wiośnie...]

by Bolesław Leśmian

Oto skończył się smutku, łez i szczęścia podział,

Nożem sami przetnijcie nić swego żywota

Tak, byśmy nie widzieli, jak śmierć wami miota! »

Dzisiaj, gdym w blasku świecy na wprost ciebie siedział³,

Wzrok mój, nagle zlękniony, to samo powiedział.

Przypisy:

1. zbraknąć — nie wystarczyć. [przypis edytorski]

2. czczość — głód, pustka. [przypis edytorski]

3. gdym w blasku świecy na wprost ciebie siedział — konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika; inaczej: gdy (...) siedziałem. [przypis edytorski]