Menuet
«Margrabino, więc zawarty pakt?»
«Mości książę...» Piękna margrabina
Pod wytworny menueta takt
W wdzięcznym dygu przed księciem się zgina.
W krąg jej główki białe loki drżą.
Drobna rączka skubie rękawiczki.
Pod wachlarza leciutkiego mgłą
Różem kwitną śnieżyste policzki.
«Margrabino — pokochałem kwiat!»