W którym przegląda swe oblicze!
Bom ja jest raną i bułatem2,
Zniewagą i zelżonym społem3,
Członkami i kruszącym kołem,
Jam jest ofiarą i jej katem!
Upiór pierś własną ssący wrogo,
Jam jest z tych wielkich opuszczonych,
Na śmiech wieczysty potępionych,
A którzy śmiać się już nie mogą!