264. Esquire — tytuł grzecznościowy: Wielmożny Pan. [przypis edytorski]
265. onegdajszy (daw.) — przedwczorajszy. [przypis edytorski]
266. jakimż — forma z partykułą wzmacniającą -że, skróconą do -ż. [przypis edytorski]
267. Hamlet — dramat Williama Shakespeare’a (1564–1616) oraz imię jego głównego bohatera, królewicza Danii. Treścią sztuki są dylematy moralne Hamleta, którego duch zamordowanego ojca wzywa do zemsty na zabójcy, stryju Klaudiuszu, który poślubił żonę swej ofiary, a matkę Hamleta, królową Gertrudę (takie związki uznawane były w XVI/XVII w. w Anglii za kazirodztwo). Sztuka powstała ok. 1600 r., jej akcja dzieje się w nieokreślonych czasach, jednakże „dawno”; opowieść, adaptowana na scenę również wcześniej, przed mistrzem ze Stratfortu, opiera się na zapisach w kronice Gesta Danorum Saxo Gramatyka (1140/50–1220/30), duńskiego historyka, sekretarza biskupa Absalona, blisko związanego z władcami Danii i wpływającego na rządy kraju. Do jakiejkolwiek możliwej epoki by się odwoływać: ciotka Hamleta w XIX w. musiałaby być niezwykle wiekową osobą. [przypis edytorski]
268. względność (daw.) — delikatność, uważność; postępowanie biorące pod uwagę czyjeś upodobania, czułe strony itp. [przypis edytorski]
269. żyrant — poręczyciel; osoba poręczająca za kogoś spłatę pożyczki. [przypis edytorski]
270. zżymać się — denerwować się, niecierpliwić się. [przypis edytorski]
271. nieoględny — tu: nieuważny, niedbały. [przypis edytorski]
272. z wylaniem — uczuciowo, szczerze, z wylewnością. [przypis edytorski]
273. czyli (daw.) — czy też (konstrukcja z partykułą -li). [przypis edytorski]