— Tylko jeszcze... dwa słowa do Pana...
Szybko i poufnie:
— Twą porękę przyjmuję — — odpływam!
Tu od jutra znieważonym będę.
Wieść dawno już krąży niewstrzymalna,
Skoro tak i sam twierdzi urzędnik,
Dostatecznie we względzie tym świadom!
Po chwili:
Zresztą: strute mam serce... i wesołość...
Poniekąd z-użyty czas i zdrowie —