Tu z brzegu stojąc na tych skał urwisku,
Widzieć będziecie ich gesta i twarze
Lepiej niż w grocie, w ich tłumnym nacisku.
Ten duch, co patrzeć sam na siebie każe,
Siedząc najwyżej, troską sfrasowany,
Co ust do chóru pieśni nie otwiera,
Był cesarz Rudolf; Italiji99 rany
Mógł jeszcze leczyć, z których dziś umiera100:
A teraz długi czas upłynie, długi,
Nim ją do życia powróci kto drugi.