Kacerskie błędy łamał i zwyciężał.
I z tej kaskady trysnęły poniki221,
Przy których ścieku, w ich rzeźwiącym chłodzie,
Skróś w powszechnego kościoła ogrodzie,
Odżyły zwiędłe kwiaty i trawniki,
Gdy mógł być jeden taktem kołem wozu,
Z którego pobił Kościół, matka wasza,
Wylęgłe wrogi wśród swego obozu;
Łatwo, zaiste, twój rozum podoła
Objąć drugiego doskonałość koła222,