Co nam za dowód i twierdzenie staje,
Że pierwszy pyszny stojący najwyżej364
Ze wszystkich stworzeń, choć swój upad365 zwlekał,
Przed dojrzałością, jaką łaska daje,
Upadł, bo w pysze na światło nie czekał.
Stąd i twór niższy366 jest naczyniem ciasnym,
By objąć dobro, które nie ma końca,
Które się mierzy w sobie cyrklem własnym;
Stąd wzrok nasz, promień tylko Arcysłońca,
Ducha, co sobą napełnia świat cały,