Rajmund Beranżer, słuchaj, dziwo nowe,
Miał cztery córki, a wszystkie królowe!
Z pięknym je wianem wnosił w królów progi,
Romeo, pielgrzym błędny i ubogi.
Beranżer, mimo tak wielkie zasługi,
Dworskim poszeptom gdy ucha użyczył,
Zdania rachunków zażądał od sługi,
Który dwanaście za dziesięć odliczył.
Ubogi skarbny rzucił dwór książęcy;
Gdyby świat wiedział, z jaką on odwagą