Znosił żebractwo i nędzę półnagą,
Świat, co go chwalił, pochwaliłby więcej».
Pieśń VII
(Na Merkurym: zakończenie. Pouczenie o grzechu i zbawieniu. Dodatek o stworzeniu pośrednim i bezpośrednim.)
«Boże zastępów! Ich tarczo i zbrojo107,
Hosanna tobie! W tym królestwie całym
Szczęśliwe światła108 sam światłością twoją
Zapalający z miłością, z zapałem».
Tak do swej sfery zwrócony duch śpiewał,
Promień go blaskiem podwójnym zalewał109.