Co wy na ziemi za dziwo weźmiecie!
To promieniste cacko naszej sfery1275,
Co świeci przy mnie, sławnym jest na świecie,
I będzie sławnym aż w piąte stulecie.
Czyliż nie miło czymkolwiek się wsławić?
Człowieku, zespól swe słowa i czyny,
By drugie życie po sobie zostawić.
Nie tą zaiste myślą jest przejętą
Ciżba1276 żyjąca przy Tagliamento1277;
Choć bita, jeszcze nie żałuje winy.