Wskrzeszonym, żywym przyoblec się ciałem,
Może nie dla się, lecz dla swoich matek,
Dla swoich ojców, drogich żon i dziatek,
Dla wielu innych drogich im na ziemi,
Wprzód nim się stały światłami wiecznemi.
I oto światła widziane okola1393
Blask nowych świateł jakby aureola
Słońca, gdy wschodzi na widnokrąg czysty1394.
Jak na początku wieczornego zmroku
Nowe nam światła rzęśnieją1395 z obłoku,