Przed dojrzałością, jaką łaska daje,
Upadł, bo w pysze na światło nie czekał.
Stąd i twór niższy1502 jest naczyniem ciasnym,
By objąć dobro, które nie ma końca,
Które się mierzy w sobie cyrklem własnym;
Stąd wzrok nasz, promień tylko Arcysłońca,
Ducha, co sobą napełnia świat cały,
Z natury swojej tak niedoskonały,
Że tylko w skutku przyczynę postrzega,
Poza kres jego dalej nie wybiega.