Pieśń XXVIII
(Krąg VIII. Tłumok IX. Siejący niezgodę. Mahomet i Bertran de Born.)
Nawet od więzów rymu w wolnej mowie430,
Raz, dwa rzecz jedną mówiąc, kto opowie
Rany, krew całą, jaka tam się leje?
Nie ma języka, co by wydał w słowie
To, nad czym umysł tylko się dumieje431.
Gdyby zarazem zebrać w jednej chwili
Wszystkich poległych Rzymian pod Kannami,
Chcących fortunę przełamać odwagą,