Co ust do chóru pieśni nie otwiera,
Był cesarz Rudolf; Italiji636 rany
Mógł jeszcze leczyć, z których dziś umiera637:
A teraz długi czas upłynie, długi,
Nim ją do życia powróci kto drugi.
Duch, którym Rudolf rad wzrok swój napawa,
To był Ottokar, królewski wielmoża!
A rządził krajem, skąd płynąc Mołdawa
Wpada do Elby, a Elba do morza.
On był od pieluch większym wojownikiem