Patrz, skromny w życiu, a wielki na tronie,
Angielski Henryk siedzi sam na stronie644:
Uradowany, że Anglicy wzrośli
Pod cieniem godnej szczepu latorośli.
A ten, co rzuca spojrzenie ponure,
I siedząc niżej wznosi oczy w górę645,
To markgraf Wilhelm, po którego stracie,
Spokojnych rządów płaczą w Montferracie.
Pieśń VIII
(Wieczór w dolinie książęcej. Trzy gwiazdy. Wąż. Malaspina.)