To przypomnienie myślami smutnymi
Duch twój obciąży jako smutek ciągły916.
Ten oto mędrzec z tego życia lasu
Mnie wyprowadził, gdy onego czasu
Tego brat wschodził na niebie okrągły917».
I pokazałem słońce: «on zaiste,
Do rzeczywiście zmarłych zstąpił ze mną,
Wiódł mię przez noc ich głęboką i ciemną;
Wodzi przez kręgi i schody łamane
Tej góry, która, któż by się nie zdziwił?