253. sumy neapolitańskie — zawrotna kwota ok. 430 tys. dukatów w złocie, którą w 1556 królowa Bona wywiozła z Polski, wyjeżdżając po śmierci męża do rodzinnego księstwa Bari we Włoszech, i pożyczyła królowi hiszpańskiemu i neapolitańskiemu Filipowi II Habsburgowi. Po śmierci Bony, mimo trwających 150 lat starań Zygmunta II Augusta, a następnie skarbu Rzeczpospolitej, udało się odzyskać tylko drobną część pożyczonej sumy. [przypis edytorski]
254. Dorotea, właśc. Dorothea (gr., łac., niem.) — Dorota. [przypis edytorski]
255. dysydent — w daw. Polsce: chrześcijanin innego wyznania niż katolickie, szczególnie protestant. [przypis edytorski]
256. rememorować (z łac. re-: powtórnie, znowu, memoria: pamięć) — przypominać. [przypis edytorski]
257. praw (daw.) — prawdziwy, rzeczywisty; prawy, uczciwy. [przypis edytorski]
258. Lea i Rachela — żony biblijnego patriarchy Jakuba, córki Labana. Jakub przez siedem lat służył Labanowi, żeby ożenić się z ukochaną Rachelą, ale noc poślubną spędził z jej starszą siostrą Leą podstępnie podmienioną przez Labana. Jakub musiał odsłużyć kolejne siedem lat, po których otrzymał Rachelę jako drugą żonę. [przypis edytorski]
259. dziewka (daw., gw.) — dziewczyna, panna; także: córka. [przypis edytorski]
260. precz (daw., gw.) — ciągle. [przypis edytorski]
261. wyględ (daw.) — małe okienko. [przypis edytorski]
262. krupy — ziarna kaszy. [przypis edytorski]