1793. zankiel a. zamkiel (daw., z niem.) — klamra, sprzączka. [przypis edytorski]
1794. nawyknienie — nawyk, przyzwyczajenie. [przypis edytorski]
1795. cześci — dziś popr. D. lp: czci. [przypis edytorski]
1796. chwaścik — popr.: chwościk, frędzelek; od daw. chwost: ogon. [przypis edytorski]
1797. oprzytomniewał — przytomniał, opamiętywał się. [przypis edytorski]
1798. surma — instrument dęty (rodzaj trąbki) używany w wojsku w dawnej Polsce, szczególnie by dać sygnał do natarcia. [przypis edytorski]
1799. pancerny (rzecz., hist. wojsk.) — w Polsce w XVII–XVIII w.: towarzysz pancerny, żołnierz oddziału jazdy pancernej, czyli kawalerii średniozbrojnej. [przypis edytorski]
1800. pod chorągiew wyruszyć — wyruszyć na służbę wojskową, na wojnę. [przypis edytorski]
1801. Aut nihil, aut bene (łac., przysł.) — albo nic, albo dobrze (powinno się mówić o zmarłych). [przypis edytorski]
1802. indygnować się (z łac.) — oburzać się. [przypis edytorski]