kojący wietrzyk wychynął nad tonie
i głaszcze lekko ostre kłosy diun,
i chłodzi oczy spłakanej Madonny,
i ściera mękę z wargi Zbawiciela,
i fale senne mąci uśmiechami,
które się z szlochem nieśmiałym kojarzą,
co bezustannie omywa mu stopy.
Przypisy:
1. tucza — chmura, obłok. [przypis edytorski]
2. czyli (daw.) — czy, czyż. [przypis edytorski]