Spostrzega Chrystiana.

To ty!... To wy, panie!...

Idzie ku niemu, żywo.

Już mrok... Już są daleko... Żadne nam spotkanie

Tu nie grozi. Jak cicho na ziemi i niebie...

Siądźmy... Mów, o mów do mnie! Słucham...

Chrystian siada przy niej na ławce. Chwila milczenia.

CHRYSTIAN

Kocham ciebie!

ROKSANA