Głód życia

Tym, co do życia w namiętnej tęsknocie spragnione ręce wyciągają;

Tym, co w walce przeciw śmierci padają w rozpacznym¹ wysiłku;

Tym, co choć cząstkę własnego ja przed wielką nicością ocalić pragną,

Drżąc w obłędnym przestrachu przed unicestwieniem;

Tym, którym mara śmierci krew z serca wysysa —

Tym książkę tę poświęcam.

Wstęp

Kocham cię, życie...

Wyciągam do ciebie ramiona, a głowę dumnie w górę podnoszę i wołam w tym blasku promiennym: