— I babula kazała?
— Kazała.
— To i czemuż nie szła? Było iść, we własnéjbyś chacie pracowała, w kupne perkale ubierała się i codzień jajecznię ze słoniną jadła...
Tym razem, dziewczyna żywo z nogi na nogę przestąpiła i odburknęła.
— Niechaj Stepanową jajecznicę świnie jedzą...
— A teraz dziewczęta śmieszne pieśni do ciebie śpiewają, że niby już stara dziewka z ciebie.
Wzruszyła ramionami.
— Niechaj sobie śpiewają.
Kowalikowe oczy roziskrzyły się i ręce zatrzęsły trochę.
— Co ty tak do mnie, niby gadasz, niby nie gadasz... jak do psa jakiego... Rzuci słóweczko i znów milczy i w oczy nawet nie spojrzy... co ja tobie złego zrobił?