280. siermięga — wierzchnie ubranie noszone przez chłopów w daw. Polsce. [przypis edytorski]
281. wędzidła — tu w znaczeniu: kije od wędek. [przypis redakcyjny]
282. kiełb — rodzaj słodkowodnej ryby. [przypis edytorski]
283. Witoldu (gw.) — Witoldowi. [przypis edytorski]
284. babka — ważka. [przypis redakcyjny]
285. nokturn — rodzaj utworu muzycznego. [przypis edytorski]
286. ske la fam we — to, czego chce kobieta; tu w pisowni naśladującej niepoprawną wymowę. [przypis redakcyjny]
287. Je viens de m’incliner (...) (fr.) — kłaniam się kornie, pani, przed tobą, cała moja duma jest jeszcze na kolanach. [przypis redakcyjny]
288. Aimer c’est douter (...) (fr.) — kochać to wątpić o kimś drugim i o sobie samym, widzieć się kolejno wzgardzonym i zdradzonym. [przypis redakcyjny]
289. Musset Alfred (1810–1857) — fr. poeta i dramaturg z epoki romantyzmu. Jego liryki miłosne i poematy cechuje pesymizm, niewiara w człowieka i gorzka ironia. Pełne realistycznych obserwacji utwory sceniczne Musseta (wykpiwające wady i śmieszności burżuazji francuskiej) cieszą się do dziś niesłabnącym powodzeniem. [przypis redakcyjny]