Znać w wodzie stała, gdy jej brano miarę.

Ta jak żółw głową albo bażant chwieje,

Ta zaś pod żaglem, leci, gdy wiatr wieje.

Szum szelest za nią, ni bies kogo niesie,

Czyli więc zwierza uganiają w lesie.

Ta jak sikorka lub czeczotka drobna,

Ta z nóg wysokich do czapli podobna.

Za tą garb stoi okryty płaszczykiem,

Tak kształtna, jakby wielbłąd pod dywdykiem.

Ten w ogród cudzy musiał albo w żyto