A twej wysługi ta będzie pamiątka,
Kiedyć się będą rodzić pstre jagniątka.
Na Obraz płaczącego Kupidyna i smutnej Wenery
Cóż się to z tobą Kupidynie dzieje,
Gdy płaczesz na to, że cię ogień grzeje?
Wszak miłość, której synem cię nazwali,
Nie wodą chłodzi, ale ogniem pali.
Nie masz co chwalić tej w tobie odmiany,
Krytycznej za nią, godzieneś nagany:
Chcąc łzami zalać takowe płomienie,