— Aaa!
— CHLEB mówi: „Stój! Milcz! Giń!”. WODA mówi: „Idź! Drżyj! Płacz! Czyń!”. Czyś kiedy nad tym pomyślał? On i ja jesteśmy jednej krwi. I tęsknimy za sobą jak brat za siostrą, siostra za bratem! Cóż dziwnego. Żyjemy ciągle razem, a ciągle daleko! Dzielą nas ludzie! W duszach ludzkich zmieścić się nie możemy razem. On mówi ciągle: „Stój! Milcz! Giń!” i niewolnicy jego stoją w miejscu, jak zaklęci, milczą i giną. A moi idą, mijają, przepadają gdzieś w dali smutnej śmierci i... zostają żywi na wieki... Nie wiedzą, że zostali. A tamci nie wiedzą, że już ich nie ma. Rzuć przeto CHLEB do WODY! Żyw się swoim ruchem i swoją falą... śpiesz się... śpiesz! Już czas, najwyższy czas dokonać tej WIELKIEJ PRZEMIANY, największej z przemian ziemi.
Przypisy:
1. łoński (daw., gw.) — ubiegłoroczny; o roku: zeszły. [przypis edytorski]
2. żółkniejący — dziś popr.: żółknący. [przypis edytorski]
3. o ziem (daw., gw.) — dziś: o ziemię. [przypis edytorski]
4. połogi — rozpościerający się szeroko, rozległy. [przypis edytorski]
5. zasuty — pokryty. [przypis edytorski]
6. rozsiędziona — siedząca szeroko; rozsiadła. [przypis edytorski]
7. zesłabić — dziś raczej: osłabić. [przypis edytorski]