Więc nie można ich przygotować na zło.
Nie można.
Także nie trzeba im innego pokazywać szczęścia. Nie poznają twarzy obcej.
A gdyby nawet to wszystko, co zwie się nadzieją, gdyby nawet Wiekuista Światłość zagasła, szliby dalej ku niej, wpatrzeni w nią, jak patrzą na gwiazdę przed wiekami spaloną; której promienie dawno, dawno wysłane ku ziemi, nie dobiegły dotąd, nie sięgnęły w ten zakątek daleki, gdzie płynie fala głów po ciemni, gdzie brzmi rozlewna pieśń o bliższych ścieżkach, ku uciekającemu mirażowi wiodących.
Przypisy:
1. spozierać (gw.) — patrzeć. [przypis edytorski]
2. ramiony — daw. forma N.lm; dziś: ramionami. [przypis edytorski]
3. zbytek — tu: zabawa. [przypis edytorski]
4. niebiosów — dziś popr.: niebios. [przypis edytorski]
5. wszędy — wszędzie. [przypis edytorski]