I, ulawszy kropel parę,
Syp jej mąki na ofiarę ”.
Brat Jan, również jakoby w poetyckim szale, rzekł tak:
„Żenić się! Patrzcie mi kusia!
Na but świętego Benusia,
Kto mnie zna, ten wnet odgadnie,
Iżbym setkę kijów snadniej
Wziął w ten zadek, niżbym kiedy
Chciał dopytać się tej biedy,
I żonę wziął na kark sobie.