969. aby mu służyły za przekąskę do stołu na przeciąg pół roku — we Francji jadano kiełbasę tylko przez 6 miesięcy w roku. [przypis tłumacza]
970. nożyk praski — Wówczas przedmiot w handlu bardzo poszukiwany. [przypis tłumacza]
971. Ruach — po hebrajsku: wiatr. Sens tego błahego rozdziału jest dość ciemny. Wedle komentatorów ma Rabelais na myśli licznych fabrykantów wachlarzy, których użycie było nader rozpowszechnione. [przypis tłumacza]
972. wiatr langwedocki — staroż. Circius. [przypis tłumacza]
973. Skurron — profesor i kanclerz uniwersytetu w Montpellier za czasu Rabelais’go [przypis tłumacza]
974. de Flatibus — O wzdęciach. [przypis tłumacza]
975. siewki (...) żyją tą samą straw — wedle wierzenia ludu żyją wiatrem. [przypis tłumacza]
976. podesta (z wł.) — gł. reprezentant władz miasta a. prowincji skupionej wokół ośrodka miejskiego; średniowieczny urząd ustanowiony w XII w. przez cesarza Fryderyka I Barbarossę, utrzymujący się do XVI w. w niektórych wł. republikach miejskich; podesta posiadał uprawnienia sądownicze i wojskowe. [przypis edytorski]
977. Hypenemian — podwietrzny. [przypis tłumacza]
978. Papfigowie — wedle jednych komentatorów protestanci, wedle drugich wprost Niemcy. [przypis tłumacza]