210. orypiment — właśc. aurypigment, minerał z grupy siarczków. [przypis edytorski]
211. saletra — związek z grupy azotanów, wykorzystywany jako składnik prochu strzelniczego. [przypis edytorski]
212. w wapnie żywem — tj. niegaszonym. [przypis edytorski]
213. dychawiczny (daw.) — chory na astmę. [przypis edytorski]
214. bździna (daw.) — gazy, pierdnięcie. [przypis edytorski]
215. brusznica — czerwona jagoda. [przypis edytorski]
216. podwika (daw.) — kobieta. [przypis edytorski]
217. zamtuz (daw.) — dom publiczny. [przypis edytorski]
218. Przeciwrzeczenia Fran-Gontirowe — biskup z Meaux, Filip de Vitry, napisał głośną współcześnie sielankę, której bohaterem jest ubogi drwal Franc-Gontier i żona jego Helena, a treścią apoteoza szczęścia w ubóstwie. Sielanka ta stworzyła mnóstwo naśladownictw i cały styl: opływający w dostatki panowie, nawet René, książę Prowansji i król Neapolu, rozczulali się nad rozkoszami ubóstwa, co widocznie podrażniło Villona, który z gorzkiego doświadczenia wiedział, co o tym szczęściu myśleć. Ballada, która następuje, jest odpowiedzią na te niewczesne zachwyty; a poświęcona jest mistrzowi Couraud, który był pełnomocnikiem sielankowego króla René w Paryżu. Być może, iż Villon szukał za jego pośrednictwem poparcia u księcia Prowansji i, zamiast spodziewanej pomocy, otrzymał tylko zbawienne rady. Do tego odnosiłaby się też wzmianka o „tyranie”. [przypis tłumacza]
219. wraz (daw.) — tu: razem. [przypis edytorski]